Ciąg ul. Kościuszki i ul. Sienkiewicza – ostatni odcinek barier architektonicznych

Zapraszam po raz ostatni na spacer po Pruszkowskich barierach architektonicznych – dziś idziemy chodnikiem w ciągu ul. Kościuszki, odwiedzimy dworzec kolejowy PKP, przejdziemy na ulicę Waryńskiego.


Fot. 137.


Fot. 138.


Fot. 139.


Fot. 140.


Fot. 141.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Samochody parkujące w obrębie wyznaczonych miejsc postojowych (Fot. 137., 138.) nawisają nad chodnikiem, zmniejszając tym samym jego szerokość użytkową, co może stanowić barierę dla wszystkich użytkowników przestrzeni, w szczególności osób z niepełnosprawnością wzroku (ryzyko niezauważenia pojazdu i wpadnięcia na niego) oraz osób na wózkach / z wózkami dziecięcymi (utrudnienia w minięciu się dwóch osób).

Zaleca się ograniczenie miejsc postojowych dla samochodów za pomocą wystających elementów (np. krawężników) – por. rys. 04.

2. Elementy wystające – np. schody do budynków, zlokalizowane w szerokości ciągu pieszego (Fot. 139.) – mogą stanowić barierę dla osób poruszających się na wózkach lub o kulach oraz osób z wózkami dziecięcymi a także – wszystkich tych użytkowników przestrzeni, którzy mają problemy w poruszaniu się (w tym osób starszych czy osób z niepełnosprawnością wzroku). Pokrywy studzienek (Fot. 139.), które nie są zlicowane z poziomem chodnika, oraz towarzyszące im ubytki w nawierzchni, mogą stanowić barierę dla osób poruszających się na wózkach lub o kulach oraz osób z wózkami dziecięcymi a także – wszystkich tych użytkowników przestrzeni, którzy mają problemy w poruszaniu się (w tym osób starszych czy osób z niepełnosprawnością wzroku).

Zaleca się usunięcie elementów wystających (również tych znajdujących się przy ścianach budynków) oraz wymianę / naprawę zniszczonych fragmentów ciągu pieszego i pokryw studzienek (kanalizacyjnych, telekomunikacyjnych).

3. Rampa krawężnikowa nie została wykonana prawidłowo (Fot. 140.): krawężnik, który pojawia się w przebiegu chodnika, nie powinien się tam znajdować – stanowi on zagrożenie dla wszystkich użytkowników przestrzeni, w szczególności osób z niepełnosprawnością wzroku, mających trudności w poruszaniu się, osób starszych i chorych. Zaleca się układ rampy krawężnikowej zgodnej z wytycznymi rys. 05, z oznaczeniem dotykowym i kontrastowym.

4. Przed początkiem i za końcem przejścia dla pieszych nie zastosowano oznaczeń dotykowych (pasa ostrzegawczego) – (Fot. 140.). Rekomenduje się umieszczenie oznaczeń ostrzegawczych o szerokości 50-80 cm i w odległości 30 cm przed przeszkodą, o której ostrzegają.

5. Schody (Fot. 141.) bez oznaczeń fakturowych / kontrastowych mogą stanowić niebezpieczeństwo dla użytkowników przestrzeni, szczególnie – osób z niepełnosprawnością wzroku, mających problemy z percepcją i skupieniem uwagi. Elementy tego rodzaju mogą powodować ryzyko potknięcia. Skomplikowany układ stopni stanowi dodatkowe niebezpieczeństwo.
Krawędzie schodów nie zostały oznaczone w sposób kontrastowy, co znacząco zwiększa ryzyko potknięcia / spadnięcia ze schodów, szczególnie u osób z niepełnosprawnością wzroku (słabowidzących). Schody nie posiadają balustrady ani poręczy, co w znaczny sposób może utrudniać poruszanie się po nich szczególnie osobom z problemami w chodzeniu, starszym, mającym problemy z utrzymaniem równowagi.
Zaleca się stopnie oznaczone w sposób kontrastowy i wyposażone w balustradę z poręczą.

6. Towarzysząca schodom mini-rampa / najazd (Fot. 141.) wydaje się bezcelowa a przy tym – może stanowić niebezpieczeństwo. Jej szerokość, długość i kąt nachylenia sprawiają, że nie jest przydatna dla użytkowników wózków, osób z wózkami dziecięcymi ani, prawdopodobnie, rowerzystów. Natomiast jej kolorystyka (brak kontrastu) oraz wymiary mogą stanowić zagrożenie (ryzyko potknięcia, upadku), szczególnie dla osób z niepełnosprawnością wzroku, mających problemy z koncentracją i w poruszaniu się. Rekomenduje się usunięcie tego elementu.

Skrzyżowanie ul. Kościuszki / al. Wojska Polskiego


Fot. 142.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Przed początkiem i za końcem przejścia dla pieszych oraz w obrębie azylu nie zastosowano oznaczeń dotykowych (pasa ostrzegawczego). Rekomenduje się umieszczenie oznaczeń ostrzegawczych o szerokości 50-80 cm i w odległości 30 cm przed przeszkodą, o której ostrzegają, przy czym prawdopodobnie konieczna okaże się także korekta lokalizacji pokrywy studzienki.

2. Przejście dla pieszych nie zostało wyposażone w sygnalizację dźwiękową wraz z towarzyszącą jej sygnalizacją wibracyjną – rekomenduje się wprowadzanie takiej sygnalizacji. Rekomenduje się także, aby sygnalizacji przejścia dla pieszych towarzyszyła informacja dotykowa, składająca się z wypukłych symboli, odwzorowujących przekraczaną jezdnię i ruch pojazdów (liczbę pasów ruchu, azyle dla pieszych, torowiska, przystanki itp.). Wszystkie informacje dotykowe powinny być umieszczone na obudowie przycisków wzbudzania sygnalizacji, obudowach sygnalizatorów wibracyjnych lub jako odrębne tabliczki.

Skrzyżowanie ul. Kościuszki / ul. Chopina / ul. Sobieskiego


Fot. 143.


Fot. 144.


Fot. 145.


Fot. 146.


Fot. 147.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. W obrębie trzech spośród czterech przejść dla pieszych zlokalizowanych w obrębie skrzyżowania nie zastosowano oznaczeń dotykowych (pasa ostrzegawczego). Rekomenduje się umieszczenie oznaczeń ostrzegawczych o szerokości 50-80 cm i w odległości 30 cm przed przeszkodą, o której ostrzegają.

2. W przypadku czwartego przejścia dla pieszych na tym samym skrzyżowaniu (Fot. 144.) pas ostrzegawczy (o dobrej szerokości) został umieszczony zbyt blisko jezdni. Rekomenduje się zmianę lokalizacji pasa ostrzegawczego i umieszczenie go w odległości 30 cm przed przeszkodą (jezdnią).

Zdecydowanie rekomenduje się też konsekwencję w stosowaniu oznaczeń fakturowych (szczególnie w obrębie jednego skrzyżowania).

3. Rampa krawężnikowa zlokalizowana w przebiegu ciągu pieszego (Fot. 145.) umieszczona została z przesunięciem w stosunku do osi przejścia dla pieszych. W takim układzie (brak oznaczeń kontrastowych i fakturowych, nierówności chodnika) stanowi ona zagrożenie (ryzyko niezauważenia, potknięcia). Z drugiej strony przejścia dla pieszych nie zastosowano analogicznego rozwiązania, co potęguje zagrożenie.

Rekomenduje się usunięcie tego rozwiązania i wprowadzenie obniżenia na całej szerokości przejścia dla pieszych.

4. Toaleta publiczna (Fot. 146.) zlokalizowana w bezpośrednim sąsiedztwie skrzyżowania (przy parku im. T. Kościuszki) została pomyślana jako w pełni dostępna dla wszystkich użytkowników. Pomimo zastosowania nowoczesnych rozwiązań, panel obsługi (Fot. 147.) nie jest dostępny dla osób poruszających się na wózku, niskiego wzrostu i dzieci – został on umieszczony na wysokości 140 cm.

W obiekcie tak nowoczesnym i tak dostępnym (teoretycznie) jest to niedopuszczalne. Konieczna jest zmiana wysokości panelu: wszystkie elementy służące do obsługi urządzenia muszą być umieszczone na wysokości 80-110 cm.

Skwer – skrzyżowanie ul. Kościuszki / ul. Sienkiewicza


Fot. 148.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Zły stan nawierzchni schodów (Fot. 148.), utrudnia, a nawet uniemożliwia bezpieczne poruszanie się po nim wszystkim użytkownikom, w szczególności osobom z problemami w chodzeniu, poruszającym się o kulach. Schody nie zostały również oznaczone w sposób kontrastowy ani wyposażone w balustradę z poręczą.

2. Brak towarzyszącej schodom pochylni stanowi barierę dla użytkowników wózków i osób z wózkami dziecięcymi.

3. Zaleca się naprawę / wymianę schodów, wyposażenie ich w oznaczenia kontrastowe oraz balustrady z poręczami. Rekomenduje się również wykonanie pochylni, spełniającej wymagania dostępności.

Dworzec kolejowy


Fot. 149.


Fot. 150.


Fot. 151.


Fot. 152.


Fot. 153.


Fot. 154.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Główne wejście do budynku dworca (fot. 149.) nie jest dostępne dla osób poruszających się na wózkach lub z wózkami dziecięcymi. Podobnie – wejście od strony peronów. Osoba na wózku nie jest więc w stanie kupić samodzielnie biletu, dostać się do poczekalni itp.

2. Zły stan nawierzchni dziedzińca (Fot. 150.), utrudnia, a nawet uniemożliwia bezpieczne poruszanie się po nim osobom z problemami w chodzeniu, poruszającym się o kulach, użytkownikom wózków i osobom z wózkami dziecięcymi. Również układ ażurowych przekryć odwodnienia może stanowić barierę dla użytkowników wózków (możliwość wpadnięcia / zaklinowania się koła). Zaleca się wymianę nawierzchni dziedzińca na nową – bez ubytków i różnic poziomów oraz bez ażurowych przekryć w przebiegu ciągu pieszego, wykonaną z materiałów antypoślizgowych (również w warunkach zawilgocenia / zamoczenia).

3. Oznaczenia dotykowe w przejściu podziemnym nie zostały wykonane w sposób prawidłowy: pasy prowadzące nie mogą krzyżować się z oznaczeniami ostrzegawczymi (Fot. 152.). Konieczna jest poprawa przebiegu pasa prowadzącego (skrócenie) oraz uzupełnienie ubytków w oznaczeniach fakturowych (Fot. 151.).

4. Rozwiązanie, w którym na poziom przejścia podziemnego można dostać się za pomocą podnośnika (nie dźwigu osobowego) jest wystarczające, jednak nie idealne: trzymanie przycisku (Fot. 153.) może stanowić problem dla osób mających kłopoty z chwytem (np. tetraplegią). Jeśli to możliwe, rekomenduje się wyposażenie przejścia w dźwig osobowy, niewymagający trzymania przycisku.

5. Panel obsługi automatu biletowego (Fot. 154.) nie jest dostępny dla osób poruszających się na wózku, niskiego wzrostu i dzieci – został on umieszczony zbyt wysoko. Rekomenduje się wymianę automatu: wszystkie elementy służące do obsługi urządzenia muszą bowiem znajdować się na wysokości 80-110 cm.

Ciąg ul. Waryńskiego. Przystanek komunikacji publicznej Elektrownia


Fot. 155.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Krawężnik przystankowy ma taką samą wysokość na całej długości zatoki. Może to powodować trudności we wsiadaniu / wysiadaniu z pojazdu, szczególnie u osób z niepełnosprawnością ruchową, starszych, poruszających się o kulach lub na wózku. Rekomenduje się wprowadzenie systemowych krawężników peronowych:
– wzdłuż krawędzi prostej peronów przystankowych należy wprowadzić krawężnik systemowy peronowy o zaokrąglonej powierzchni bocznej i wysokości 16 cm, z nawierzchnią antypoślizgową;
– krawężnik powinien posiadać zaokrąglenie u podstawy, umożliwiające prowadzenie opony autobusu, oraz gładką powierzchnię boczną od strony styku z oponą;
– dla krawężników peronowych powinny zostać zapewnione elementy przejściowe, umożliwiające płynną zmianę wysokości i nachylenia pomiędzy krawężnikiem drogowym 20x30cm.

2. Tabliczka z rozkładem jazdy znajduje się na wysokości, która nie jest dostępna i wygodna dla osób niskiego wzrostu, poruszających się na wózkach i dzieci. Zaleca się umieszczenie jej w taki sposób, by była dostępna dla osób stojących i siedzących, z możliwością podjechania do niej wózkiem. W tym celu należy obniżyć tabliczkę z rozkładem jazdy.

3. Szklane przegrody przystanku zostały wprawdzie oznaczone dwoma pasami, jednak znajdującymi się w zbyt bliskiej odległości. Zaleca się oznaczenie przegród szklanych przynajmniej dwoma pasami kontrastującymi kolorystycznie z tłem, umieszczonymi na wysokości 130–140 cm (pierwszy pas), 90–100 cm (drugi pas); rekomenduje się także umieszczenie trzeciego pasa na wysokości 10–30 cm (przydatnego dla osób patrzących pod nogi). Minimalna szerokość pasów: 10 cm; w obrębie pasów mogą być umieszczone znaki, symbole lub motywy graficzne / dekoracyjne, pod warunkiem zapewnienia kontrastu na poziomie min. LRV=60 w każdych warunkach oświetleniowych.

Kiosk


Fot. 156.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

Kiosk jest całkowicie niedostępny dla osób poruszających się na wózkach a schody do niego prowadzące zostały wykonane w sposób mogący powodować niebezpieczeństwo również dla innych użytkowników: osób mających problemy z chodzeniem, starszych, przewlekle chorych (stopnie w kształcie trapezu, bez oznaczeń kontrastowych i fakturowych, mogą stanowić poważne niebezpieczeństwo).
Zaleca się zapewnienie wejścia dostępnego dla wszystkich użytkowników oraz stworzenie zbioru standardów i wytycznych dla obiektów handlu lokalizowanych na terenie miasta i powiatu.

Chodnik przy ul. Waryńskiego i parking przy przystanku Elektrownia


Fot. 157.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

Zły stan nawierzchni chodnika i parkingu, utrudnia a w skrajnych przypadkach uniemożliwia bezpieczne poruszanie się po nim osobom z problemami w chodzeniu, poruszającym się o kulach, użytkownikom wózków i osobom z wózkami dziecięcymi.

Zaleca się wymianę nawierzchni dziedzińca na nową – bez ubytków i różnic poziomów, wykonaną z materiałów antypoślizgowych (również w warunkach zawilgocenia / zamoczenia).

—————————————————————————

Powiatowa Rada Rozwoju w 2017 r. postanowiła przeprowadzić badanie „Analiza barier architektoniczno-infrastrukturalnych dla osób z niepełnosprawnością na terenie Powiatu Pruszkowskiego” . Badanie przeprowadziła „Fundacja Polska Bez Barier www. polskabezbarier.org”.
Autorzy opracowania: Paulina Tota – Fundacja Polska Bez Barier, Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, paulina@polskabezbarier.org, oraz Maciej Augustyniak – Fundacja Polska Bez Barier, maciek@polskabezbarier.org.

Autorzy dokonali badań obejmujących wskazanie kluczowe miejsca na terenie Powiatu Pruszkowskiego, które stanowią barierę dla osób z niepełnosprawnością. I tak opracowano charakterystykę barier architektoniczno-infrastrukturalnych pod kątem – wykonania dokumentacji fotograficznej / rysunkowej na miejscu,
– spotkania / wywiady / konsultacje z osobami z niepełnosprawnością, dotyczące konkretnych barier w przestrzeni,
– analiza poszczególnych barier wraz z określeniem powodowanych przez nie utrudnień dla -użytkowników i użytkowniczek z niepełnosprawnością.

Do dokumentu zostały dołączone propozycje wytycznych dla usunięcia barier architektoniczno-infrastrukturalnych w postaci – stworzenia opracowania tekstowego / rysunkowego, mających na celu poprawę dostępności wszystkich charakteryzowanych przestrzeni publicznych,
– stworzenie konkretnych wytycznych dla poszczególnych elementów przestrzeni.

Przedstawiona w opracowaniu charakterystyka barier architektoniczno-infrastrukturalnych w przestrzeniach Powiatu Pruszkowskiego odwołuje się do podstawowych możliwości i ograniczeń ich potencjalnych użytkowników.

Przedstawiona w opracowaniu charakterystyka barier architektoniczno-infrastrukturalnych obejmuje 101 obiektów / fragmentów przestrzeni powiatu Pruszkowskiego. Dla każdego z nich szczegółowo określono zarówno bariery, jak i propozycje wytycznych dla ich usunięcia. Na końcu opracowania umieszczono także wnioski z przeprowadzonych badań oraz spis bibliografii i dokumentów referencyjnych, mogących być przydatnymi w procesie usuwania barier oraz określania ogólnych standardów i wytycznych dostępności dla całego Powiatu Pruszkowskiego.

Tak więc otrzymaliśmy dokument, który jest świetnie udokumentowanym materiałem dla aktualnych radnych jak i przyszłych radnych których wybierzemy w nadchodzących wyborach samorządowych. Miejmy odwagę w czasie spotkań wyborczych pytać przyszłych radnych o działania mające na celu usunięcie otaczających nas barier architektonicznych. Poruszamy się w przestrzeni miejskiej do której się przyzwyczailiśmy, narzekamy, że coś nam przeszkadza, że coś jest nie tak. Mamy o to gotowy materiał do wyegzekwowania od władz samorządowych podjęcia konkretnych kroków zmierzających do żądania od właścicieli miejsc wykonania prac naprawczych.

Mówimy – SPRAWDZAMY!