Bariery architektoniczne – rejon dworca WKD

Rejon Dworca WKD – ul. Książąt Mazowieckich

 

Przejście dla pieszych w rejonie ul. Kraszewskiego 5 / Przystanku komunikacji publicznej WKD Pruszków 01

Fot. 88.

Fot. 89.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Zlokalizowane w osi przejścia i dojścia do przystanku komunikacji publicznej słupki zapobiegające parkowaniu / wjazdowi samochodów stanowią dużą barierę dla osób z niepełnosprawnością wzroku – umieszczenie ich w przebiegu pasa pieszego może być dezorientujące a nawet niebezpieczne, jeśli słupek nie zostanie w porę zauważony. Zdecydowanie zaleca się ograniczanie lokalizowania słupków w przebiegu ciągu pieszego, szczególnie na przejściach dla pieszych.

2. Krawędź pasa ostrzegawczego powinna znajdować się w odległości 30 cm od przeszkody, o której ten pas ostrzega (w tym przypadku – przejścia dla pieszych), nie bezpośrednio przy tej przeszkodzie..

3. Elementy infrastruktury drogowej nie powinny kolidować z pasami ostrzegawczymi – zlokalizowane w osi przejścia słupki zapobiegające parkowaniu zamontowano częściowo w obrębie pasa ostrzegawczego (Fot. 88.).

Zaleca się ułożenie pasa ostrzegawczego w odległości 30 cm od przejścia dla pieszych oraz usunięcie słupków, lub, jeśli to niemożliwe, zmianę ich lokalizacji, tak, aby pomiędzy słupkami (w osi przejścia dla pieszych) pozostawiona została wolna przestrzeń o szerokości minimalnej 160 cm (wystarczającej dla minięcia się dwóch osób). Słupki należy też montować poza szerokością pasa ostrzegawczego.

Chodnik w rejonie ul. Kraszewskiego 1-5

Fot. 90.

Fot. 91.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Zlokalizowane w przebiegu ciągu pieszego zmiany poziomów – stopnie i fragmenty łagodnych nachyleń, szczególnie wykończone betonową palisadą i nieoznaczone w sposób kontrastowy / fakturowy mogą stanowić niebezpieczeństwo dla użytkowników przestrzeni, przede wszystkim – osób z niepełnosprawnością wzroku, mających problemy z percepcją i skupieniem uwagi. Takie elementy, szczególnie – przebiegające po łuku (Fot. 91.), niosą ryzyko potknięcia.

2. Niezabezpieczone (balustradą, krawężnikami) pochylnie (Fot. 90.) mogą stanowić niebezpieczeństwo dla osób poruszających się na wózkach i z wózkami dziecięcymi, powodując ryzyko zsunięcia się kół wózka.

Zaleca się wymianę w/w elementów na bardziej dostępne i przyjazne:

– stopnie o prostym przebiegu, wykończone za pomocą elementów liniowych (np. stopnie betonowe zamiast palisady) i oznaczone w sposób kontrastowy; rekomenduje się także wyposażenie ich w balustradę z poręczą;

– pochylnie wykończone za pomocą elementów liniowych (np. krawężnik betonowy zamiast palisady) i wyposażone w krawężniki lub elementy równoważne o wysokości 7 cm.

Przystanek komunikacji publicznej WKD Pruszków 01

Fot. 92.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Zlokalizowane w osi przejścia i dojścia do przystanku komunikacji publicznej słupki zapobiegające parkowaniu / wjazdowi samochodów stanowią dużą barierę dla osób z niepełnosprawnością wzroku – umieszczenie ich w przebiegu pasa pieszego może być dezorientujące a nawet niebezpieczne, jeśli słupek nie zostanie w porę zauważony. Zdecydowanie zaleca się ograniczanie lokalizowania słupków w przebiegu ciągu pieszego, szczególnie na przejściach dla pieszych – wydaje się, że w tym miejscu nie są one konieczne.

2. Szklane przegrody przystanku nie są w żaden sposób oznaczone: duże przeszklenia mogą stanowić niebezpieczeństwo dla osób z niepełnosprawnością wzroku (słabowidzących), z zaburzeniami percepcji oraz tych, które po prostu ich nie zauważą. Zaleca się oznaczenie przegród szklanych przynajmniej dwoma pasami kontrastującymi kolorystycznie z tłem, umieszczonymi na wysokości 130–140 cm (pierwszy pas), 90–100 cm (drugi pas); rekomenduje się także umieszczenie trzeciego pasa na wysokości 10–30 cm (przydatnego dla osób patrzących pod nogi)31. Minimalna szerokość pasów: 10 cm; w obrębie pasów mogą być umieszczone znaki, symbole lub motywy graficzne / dekoracyjne, pod warunkiem zapewnienia kontrastu na poziomie min. LRV=60 w każdych warunkach oświetleniowych.

3. Rekomenduje się, aby miejsce odpoczynku (ławka) było wyposażone w podłokietniki (przydatne dla osób z problemami w poruszaniu się, osób starszych i przewlekle chorych. Miejsce odpoczynku powinno spełniać wytyczne określone na rys. 03.

4. Krawężnik przystankowy ma taką samą wysokość na całej długości zatoki. Może to powodować trudności we wsiadaniu / wysiadaniu z pojazdu, szczególnie u osób z niepełnosprawnością ruchową, starszych, poruszających się o kulach lub na wózku. Rekomenduje się wprowadzenie systemowych krawężników peronowych:

– wzdłuż krawędzi prostej peronów przystankowych należy wprowadzić krawężnik systemowy peronowy o zaokrąglonej powierzchni bocznej i wysokości 16 cm, z nawierzchnią antypoślizgową;

– krawężnik powinien posiadać zaokrąglenie u podstawy, umożliwiające prowadzenie opony autobusu, oraz gładką powierzchnię boczną od strony styku z oponą;

– dla krawężników peronowych powinny zostać zapewnione elementy przejściowe, umożliwiające płynną zmianę wysokości i nachylenia pomiędzy krawężnikiem drogowym 20x30cm.

5. Tabliczka z rozkładem jazdy znajduje się na wysokości, która nie jest dostępna i wygodna dla osób niskiego wzrostu, poruszających się na wózkach i dzieci. Zaleca się umieszczenie tabliczki z rozkładem jazdy w taki sposób, by była ona dostępna dla osób stojących i siedzących, z możliwością podjechania do niej wózkiem. W tym celu należy obniżyć tabliczkę z rozkładem jazdy.

6. Dla przystanków komunikacji publicznej rekomenduje się wyznaczenie tzw. pola oczekiwania. Pole oczekiwania jest to szczególny rodzaj pola uwagi (faktura ostrzegawcza), stosowany w obrębie przystanków komunikacji miejskiej. Wyznaczane jest na wysokości drzwi pojazdu, które są uniwersalnie dostępne dla wszystkich grup pasażerów: zarówno osób poruszających się na wózkach, osób niewidomych czy też osób starszych (miejsca dostępne z poziomu posadzki). Minimalne wymiary pola oczekiwania: 90 x 90 cm (najczęściej – 3 x 3 płyty).

Toaleta publiczna typu Toi-Toi

Fot. 93.

Fot. 94.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

1. Toaleta znajdująca się przy przystanku / dworcu WKD nie jest dostępna dla wszystkich użytkowników: nie jest przystosowana do korzystania z niej przez osoby z niepełnosprawnością poruszające się na wózku.

2. Toaleta zlokalizowana jest na trawniku – w dojściu do niej przeszkadzają krawężnik oraz nierówny stopień przed wejściem (bariera dla osób mających problemy z poruszaniem się – chodzących o kulach, z laską, osób starszych, mających problemy z utrzymaniem równowagi) – Fot. 93., 94.

3. Dojście do toalety zlokalizowane w żywopłocie (Fot. 94.) lub pomiędzy ławkami (Fot. 95.) o szerokości 57 cm. Obydwa rozwiązania nie pozwalają na swobodne, wygodne przejście. Minimalna szerokość skrajni ruchu pieszego wynosi 67,5 cm (por. rys. 08.)

Fot. 95.

Rys. 08.

4. Zaleca się wymianę toalety na dostępną również dla użytkowników wózków oraz zmianę lokalizacji toalety: w dojściu do niej nie powinny przeszkadzać stopnie, krawężniki, zmiany poziomu itp.; dojście / dojazd powinny być utwardzone i wykorzystane z materiałów antypoślizgowych. Również szerokość przejścia / przejazdu powinna być wystarczająca dla użytkownika wózka / osób z wózkiem / osób z psem asystującym / osób otyłych itp. – min. 110 cm a przed wejściem do toalety rekomenduje się pozostawienie utwardzonej przestrzeni manewrowej o wymiarach 150×150 cm.

Rekomenduje się wyposażenie toalety również w stanowisko do przewijania dzieci.

 

Badanie przeprowadziła „Fundacja Polska Bez Barier www. polskabezbarier.org”. Autorzy opracowania: Paulina Tota – Fundacja Polska Bez Barier, Wydział Architektury Politechniki Krakowskiej, paulina@polskabezbarier.org, oraz Maciej Augustyniak – Fundacja Polska Bez Barier, maciek@polskabezbarier.org.