Bariery architektoniczne cd. Pruszków

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:

12.1. Zlokalizowane w osi przejścia słupki zapobiegające parkowaniu / wjazdowi samochodów stanowią barierę dla osób z niepełnosprawnością wzroku – umieszczenie ich w przebiegu pasa pieszego może być dezorientujące a nawet niebezpieczne, jeśli słupek nie zostanie w porę zauważony. Zdecydowanie zaleca się ograniczanie lokalizowania słupków w przebiegu ciągu pieszego, szczególnie na przejściach dla pieszych. Jeśli słupki są konieczne, rekomenduje się lokalizowanie ich w taki sposób, by pomiędzy słupkami (w osi przejścia dla pieszych) pozostawiona została wolna przestrzeń o szerokości minimalnej 160 cm (wystarczającej dla minięcia się dwóch osób).

 Fot. 25

12.2. Z uwagi na rodzaj materiałów / użytych elementów podczas użytkowania poszczególne elementy chodnika (kostka brukowa, pasy ostrzegawcze) straciły pierwotną barwę. W efekcie pas ostrzegawczy nie jest skontrastowany w sposób wystarczający w stosunku do nawierzchni sąsiadujących. Zaleca się używanie takich materiałów, lub też utrzymywanie ciągów pieszych w takim stanie, który zapewni kontrast kolorystyczny LRV na poziomie co najmniej 30 w każdych warunkach.

12.3. Zalecane jest, aby krawędź pasa ostrzegawczego znajdowała się w odległości 30 cm od przeszkody, o której ten pas ostrzega (w tym przypadku – jezdni), nie bezpośrednio przy tej przeszkodzie.

Ciąg ul. Prusa – Przejście dla pieszych (przy ul. Prusa 42)


Fot. 26.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
13.1. Pas ostrzegawczy znajduje się w odległości ok. 30 cm przed przeszkodą (jezdnią), jednak ma zdecydowanie zbyt małą szerokość: szerokość pasa mniejsza niż 50 cm może sprawić, że pas nie będzie zauważony (osoba niewidoma przekroczy go, wkraczając bezpośrednio na jezdnię). Zaleca się wykonywanie pasów o szerokości 50-80 cm. Konieczne jest też stosowanie na terenie całego miasta takich samych rozwiązań (niedopuszczalne jest wykonywanie pasów o szerokości jednej płyty przy jednych przejściach dla pieszych i pasów o szerokości dwóch płyt przy innych).
13.2. Z uwagi na rodzaj materiałów / użytych elementów podczas użytkowania poszczególne elementy chodnika (kostka brukowa, pasy ostrzegawcze) straciły pierwotną barwę. W efekcie pas ostrzegawczy nie jest skontrastowany w sposób wystarczający w stosunku do nawierzchni sąsiadujących.
13.3. Zaleca się używanie takich materiałów, lub też utrzymywanie ciągów pieszych w takim stanie, który zapewni kontrast kolorystyczny LRV na poziomie co najmniej 30 w każdych warunkach.

 

Przystanek komunikacji publicznej Kościelna 02


Fot. 27.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
14.1. Przystanek nie został wyposażony w miejsce do siedzenia / odpoczynku na stojąco ani w wiatę. Miejsca odpoczynku są szczególnie istotne dla komfortu osób starszych, chorych a także osób z zaburzeniami równowagi lub zmniejszoną sprawnością ruchową. Zaleca się wyposażenie przystanku w wiatę (jeśli jest to możliwe) oraz w miejsca odpoczynku na siedząco. Miejsce odpoczynku powinno spełniać wytyczne przedstawione na rys. 03. Poza miejscami odpoczynku na siedząco zaleca się także wyposażenie przystanku w miejsce odpoczynku na stojąco (Rys. 03).
14.2. Tablica z rozkładem jazdy (faktyczny rozkład jazdy, nie miejsce przeznaczone na niego) znajduje się na wysokości, która nie jest wygodna dla żadnego z użytkowników. Dla osób stojących jest ona umieszczona zbyt nisko, natomiast osobom na wózkach dojazd do tablicy blokuje kosz na śmieci. Zaleca się umieszczenie tablicy z rozkładem jazdy w taki sposób, by była ona dostępna dla osób stojących i siedzących, z możliwością podjechania do niej wózkiem. W tym celu należy zmienić położenie tablicy a także, prawdopodobnie, zmienić lokalizację kosza na śmieci.
14.3. Dla przystanków komunikacji publicznej rekomenduje się wyznaczenie tzw. pola oczekiwania. Pole oczekiwania jest to szczególny rodzaj pola uwagi (faktura ostrzegawcza), stosowany w obrębie przystanków komunikacji miejskiej. Wyznaczane jest na wysokości drzwi pojazdu, które są uniwersalnie dostępne dla wszystkich grup pasażerów: zarówno osób poruszających się na wózkach, osób niewidomych czy też osób starszych (miejsca dostępne z poziomu posadzki). Minimalne wymiary pola oczekiwania: 90 x 90 cm (najczęściej – 3 x 3 płyty).
14.4. W bezpośrednim sąsiedztwie przystanku, w szerokości użytkowej ciągu pieszego, umieszczona została ruchoma tablica reklamowa – zdecydowanie rekomenduje się wprowadzenie zakazu umieszczania w szerokości przejścia pieszego takich reklam (tzw. „potykaczy”) – utrudniają one przejazd osobom poruszającym się na wózkach oraz z wózkami dziecięcymi, mogą też stanowić duże niebezpieczeństwo dla osób z niepełnosprawnością wzroku.


Rys 03.

Chodnik / wjazd przy ul. Prusa 35a

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
15.1. Kwietniki umieszczone w szerokości ciągu pieszego (prawdopodobnie służące blokowaniu parkowania / wjazdu samochodów) zawężają szerokość chodnika, powodując utrudnienia dla wszystkich użytkowników przestrzeni, szczególnie tych osób, które mają trudności w poruszaniu się (osoby poruszające się na wózkach, starsze, chore, osoby z wózkami dziecięcymi), ponieważ wymagają ominięcia, a także – osób mających problemy z koordynacją ruchową oraz osób z niepełnosprawnością wzroku (mogą nie zostać zauważone z uwagi na mały kontrast kolorystyczny kwietnika i tła (chodnika).
Zaleca się usunięcie kwietników z szerokości ciągu pieszego. Nie należy zastępować ich słupkami blokującymi parkowanie.
W przypadku zmiany lokalizacji kwietników – jeśli w dalszym ciągu będą znajdowały się w sąsiedztwie ciągu pieszego – zaleca się zmianę ich koloru na bardziej skontrastowany w stosunku do tła: zaleca się LRV min. 30.


Fot. 28.

Przejście dla pieszych w obrębie ścieżki rowerowej


Fot. 29.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
16.1. Znajdujący się na środku przejścia dla pieszych słupek może stanowić barierę dla osób z niepełnosprawnością wzroku – umieszczenie go w przebiegu pasa pieszego może być dezorientujące a nawet niebezpieczne, jeśli słupek nie zostanie w porę zauważony. Zdecydowanie zaleca się ograniczanie lokalizowania słupków w przebiegu ciągu pieszego, szczególnie na przejściach dla pieszych. Jeśli słupki są konieczne, rekomenduje się przeniesienie ich, by nie znajdowały się w osi przejścia dla pieszych, ale z jego lewej i prawej strony, oraz zlokalizowanie ich w taki sposób, by pomiędzy słupkami (w osi przejścia dla pieszych) pozostawiona została wolna przestrzeń o szerokości minimalnej 160 cm (wystarczającej dla minięcia się dwóch osób).

Przystanek komunikacji publicznej Kościelna 01


Fot. 30.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
17.1. Szklane przegrody przystanku nie są w żaden sposób oznaczone: duże przeszklenia mogą stanowić niebezpieczeństwo dla osób z niepełnosprawnością wzroku (słabowidzących), z zaburzeniami percepcji oraz tych, które po prostu ich nie zauważą. Zaleca się oznaczenie przegród szklanych przynajmniej dwoma pasami kontrastującymi kolorystycznie z tłem, umieszczonymi na wysokości 130–140 cm (pierwszy pas), 90–100 cm (drugi pas); rekomenduje się także umieszczenie trzeciego pasa na wysokości 10–30 cm (przydatnego dla osób patrzących pod nogi)12. Minimalna szerokość pasów: 10 cm; w obrębie pasów mogą być umieszczone znaki, symbole lub motywy graficzne / dekoracyjne, pod warunkiem zapewnienia kontrastu na poziomie min. LRV=60 w każdych warunkach oświetleniowych.
17.2. Rekomenduje się, aby miejsce odpoczynku (ławka) było wyposażone w podłokietniki (przydatne dla osób z problemami w poruszaniu się, osób starszych i przewlekle chorych). Miejsce odpoczynku powinno spełniać wytyczne określone na rys. 03.

Przejście dla pieszych w rejonie skrzyżowania ul. Prusa / ul. Kościelnej


Fot. 31.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
18.1. Pas ostrzegawczy znajduje się w odległości ok. 30 cm przed przeszkodą (jezdnią), jednak ma zdecydowanie zbyt małą szerokość: szerokość pasa mniejsza niż 50 cm może sprawić, że pas nie będzie zauważony (osoba niewidoma przekroczy go, wkraczając na jezdnię). Zaleca się wykonywanie pasów o szerokości 50-80 cm. Konieczne jest stosowanie na terenie całego miasta takich samych rozwiązań (niedopuszczalne jest wykonywanie pasów o szerokości jednej płyty przy jednych przejściach dla pieszych i pasów o szerokości dwóch płyt przy innych).
18.2. Z uwagi na rodzaj materiałów / użytych elementów podczas użytkowania poszczególne elementy chodnika (kostka brukowa, pasy ostrzegawcze) straciły pierwotną barwę. W efekcie pas ostrzegawczy nie jest skontrastowany w sposób wystarczający w stosunku do nawierzchni sąsiadujących.
Zaleca się używanie takich materiałów, lub też utrzymywanie ciągów pieszych w takim stanie, który zapewni kontrast kolorystyczny LRV na poziomie co najmniej 30 w każdych warunkach.

Ciąg chodnika od nr 19 do nr 25


Fot. 32.


Fot. 33.


Fot. 34.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
19.1. Przeszkody: zaparkowane samochody, przenośne reklamy – tzw. „potykacze”, inne elementy (wóz–reklama: Fot. 33.), otwarte drzwi obiektów handlowych (Fot. 32.) a także elementy wystające – stopnie schodów i poręcze (Fot. 33., 34.), mogą stanowić barierę dla osób poruszających się na wózkach lub o kulach oraz osób z wózkami dziecięcymi a także – wszystkich tych użytkowników przestrzeni, którzy mają problemy w poruszaniu się (w tym osób starszych czy osób z niepełnosprawnością wzroku). Wszystkie te elementy znacząco zawężają szerokość użytkową ciągu pieszego. Zaleca się usunięcie elementów wystających (również tych znajdujących się przy ścianach budynków) oraz wprowadzenie zakazu umieszczania w szerokości przejścia pieszego reklam przenośnych. Rekomenduje się również wyznaczenie miejsc postojowych dla samochodów i ograniczenie ich za pomocą wystających elementów (np. krawężników) – por. rys. 04.


Rys. 04

Chodnik i przejście dla pieszych w rejonie skrzyżowania ul. Prusa / Kraszewskiego


Fot. 35.


Fot. 36

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
20.1. Zmiany wysokości w obrębie chodnika (Fot. 35.) – szczególnie w takim układzie: prowadzone po łuku, o zmiennej wysokości, nieoznaczone pojedyncze stopnie – stwarzają zagrożenie dla wszystkich użytkowników przestrzeni: osób z niepełnosprawnością (poruszających się o kulach, mających problemy z chodzeniem, niewidomych i słabowidzących), osób starszych, dzieci. Rekomenduje się zmianę pojedynczego stopnia w pochylnię o łagodnym nachyleniu (w całości lub we fragmencie, np. z jednej strony), wyprostowanie jej przebiegu (linia prosta, nie łuk) oraz – w przypadku pozostawienia fragmentu stopnia – kontrastowe oznaczenie jego krawędzi.
20.2. Niedopuszczalnym powinno być sytuowanie kratek odwodnieniowych w obrębie przejścia dla pieszych (Fot. 36.) – szczególnie kratek o szczelinach ułożonych równolegle do kierunku ruchu. Umieszczone w ten sposób kratki / przekrycia ażurowe stwarzają niebezpieczeństwo dla użytkowników wózków i osób z wózkami dziecięcymi (ryzyko wpadnięcia / zaklinowania się kół) a także – osób z niepełnosprawnością wzroku (ryzyko potknięcia). Zdecydowanie zaleca się zmianę lokalizacji przekryć odwodnieniowych i umieszczanie ich zawsze poza ciągiem pieszym, szerokością przejścia dla pieszych, ścieżką rowerową itp.
20.3. Pas ostrzegawczy znajduje się w odległości ok. 30 cm przed przeszkodą (jezdnią), jednak ma zdecydowanie zbyt małą szerokość: szerokość pasa mniejsza niż 50 cm może sprawić, że pas nie będzie zauważony (osoba niewidoma przekroczy go, wkraczając na jezdnię). Zaleca się wykonywanie pasów o szerokości 50-80 cm. Konieczne jest stosowanie na terenie całego miasta takich samych rozwiązań (niedopuszczalne jest wykonywanie pasów o szerokości jednej płyty przy jednych przejściach dla pieszych i pasów o szerokości dwóch płyt przy innych).
20.4. Z uwagi na rodzaj materiałów / użytych elementów podczas użytkowania poszczególne elementy chodnika (kostka brukowa, pasy ostrzegawcze) straciły pierwotną barwę. W efekcie pas ostrzegawczy nie jest skontrastowany w sposób wystarczający w stosunku do nawierzchni sąsiadujących.
Zaleca się używanie takich materiałów, lub też utrzymywanie ciągów pieszych w takim stanie, który zapewni kontrast kolorystyczny LRV na poziomie co najmniej 30 w każdych warunkach.
20.5. Zaleca się wprowadzenie obowiązku kontrastowego oznakowania przegród szklanych (drzwi, wiat przystankowych itp.) na terenie całego miasta.

Przejście dla pieszych w rejonie skrzyżowania ul. Prusa / Niecałej


Fot. 37.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
21.1. Niedopuszczalnym powinno być sytuowanie kratek odwodnieniowych w obrębie przejścia dla pieszych (Fot. 37.) – szczególnie kratek o szczelinach ułożonych równolegle do kierunku ruchu. Umieszczone w ten sposób kratki / przekrycia ażurowe stwarzają niebezpieczeństwo dla użytkowników wózków i osób z wózkami dziecięcymi (ryzyko wpadnięcia / zaklinowania się kół) a także – osób z niepełnosprawnością wzroku (ryzyko potknięcia). Zdecydowanie zaleca się zmianę lokalizacji przekryć odwodnieniowych i umieszczanie ich zawsze poza ciągiem pieszym, szerokością przejścia dla pieszych, ścieżką rowerową itp.
21.2. Pas ostrzegawczy znajduje się w odległości ok. 30 cm przed przeszkodą (Fot. 38.), jednak ma zdecydowanie zbyt małą szerokość: szerokość pasa mniejsza niż 50 cm może sprawić, że pas nie będzie zauważony (osoba niewidoma przekroczy go, wkraczając na jezdnię). Zaleca się wykonywanie pasów o szerokości 50-80 cm. Konieczne jest stosowanie na terenie całego miasta takich samych rozwiązań (niedopuszczalne jest wykonywanie pasów o szerokości jednej płyty przy jednych przejściach dla pieszych i pasów o szerokości dwóch płyt przy innych).
21.3. Lokalizacja obniżonych korytek odwodnieniowych (Fot. 38.) z zagłębieniem w szerokości przejścia dla pieszych stanowi barierę dla użytkowników wózków a także osób z wózkami dziecięcymi czy osób z problemami w poruszaniu się. Różnica wysokości pomiędzy chodnikiem a korytkiem oraz korytkiem a jezdnią zdecydowanie przekracza 2 cm (uznawane za wygodne do pokonania przez użytkownika wózka).
Na wysokości przejść dla pieszych i przejazdów rowerowych, jeśli w sąsiedztwie występuje urządzenie ściekowe, w szczególności obniżone korytko odprowadzające wodę opadową, rekomendowane jest stosowanie korytka bez zagłębienia (jako wzór nawierzchni) lub nie stosowanie ich w ogóle.
21.4. Z uwagi na rodzaj materiałów / użytych elementów podczas użytkowania poszczególne elementy chodnika (kostka brukowa, pasy ostrzegawcze) straciły pierwotną barwę. W efekcie pas ostrzegawczy nie jest skontrastowany w sposób wystarczający w stosunku do nawierzchni sąsiadujących. Zaleca się używanie takich materiałów, lub też utrzymywanie ciągów pieszych w takim stanie, który zapewni kontrast kolorystyczny LRV na poziomie co najmniej 30 w każdych warunkach.


Fot. 38.

Pochylnia przy budynku apteki (ul. Niecała 2)


Fot. 39.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
22.1. Pochylnia prowadząca do apteki nie spełnia podstawowych wytycznych dla pochylni, zaleca się więc, aby:
– pochylnia była skontrastowana / oznaczona w sposób kontrastowy, tak, by wyróżniała się z tła;
– szerokość płaszczyzny ruchu pochylni wynosiła 120 cm 14, a w przypadku stosowania pochylni szerszej wymagane jest wydzielenie pasa ruchu o szerokości 120 cm i obustronnych poręczach;
– długość spocznika na początku i na końcu pochylni wynosiła min. 150 cm 15 a w przypadku spocznika na końcu pochylni minimalny wymiar powierzchni tego spocznika wynosił 150 cm x 150 cm 16 poza polem otwierania skrzydła drzwi wejściowych do budynku;
– poręcze biegły nieprzerwanie przez całą długość pochylni po obu jej stronach; zaleca się także, aby przed początkiem i za końcem poręcze były przedłużone o 30 cm i zakończone w sposób zapewniający ich bezpieczne użytkowanie: konieczne jest wywinięcie ich końców w dół i oznaczenie kolorem kontrastującym; średnica pochwytu poręczy: 3,5 – 4,5 cm, przekrój okrągły lub obły.

Chodnik w ciągu ul. Prusa


Fot. 40.


Fot. 41.

Charakterystyka barier wraz z wytycznymi dla ich usunięcia:
23.1. Zły stan nawierzchni chodnika (Fot. 40.), utrudniający, a w skrajnych przypadkach – uniemożliwiający bezpieczne poruszanie się po nim osobom z problemami w chodzeniu, poruszającym się o kulach, użytkownikom wózków i osobom z wózkami dziecięcymi. Zaleca się naprawę chodnika lub wymianę jego nawierzchni na nową – bez ubytków i różnic poziomów.

23.2. Przeszkody: zaparkowane samochody, przenośne reklamy – tzw. „potykacze”, a także elementy wystające – stopnie schodów (Fot. 41.), mogą stanowić barierę dla osób poruszających się na wózkach lub o kulach oraz osób z wózkami dziecięcymi a także – wszystkich tych użytkowników przestrzeni, którzy mają problemy w poruszaniu się (w tym osób starszych czy osób z niepełnosprawnością wzroku). Wszystkie te elementy znacząco zawężają szerokość użytkową ciągu pieszego.
Zaleca się likwidację elementów wystających (również tych znajdujących się przy ścianach budynków) oraz wprowadzenie zakazu umieszczania w szerokości przejścia pieszego reklam przenośnych. Rekomenduje się również wyznaczenie miejsc postojowych dla samochodów i ograniczenie ich za pomocą wystających elementów (np. krawężników) – por. rys. 04.

 Rys. 04

Dalszy ciąg nastąpi.